پنجشنبه بیست و نهم آذر 1386

۱
خونت
جان داد
به ریشه ی خشکیده ی ماه
ماه رقصید
آسمان زیبا شد
۲
فقط
شنیده ام
که رفته ای
انتظار نداری که باور کنم؟
۳
کجایی ببینی
لکه های مطهر خونت
که پاشیده روی لوح وجودم را
لکه های ننگ می خوانند
؟
نوشته شده توسط علی محمدی در ساعت 12:34 | لینک
